Was in eerder werk mijn directe omgeving, het gezin, de inspiratiebron. Dan is nu het introspectieve belangrijk. Mijn aversie tegen het geloof en mijn liefde daarvoor. Het zoeken naar antwoorden en de gevolgen daarvan. Ouders, vrouw en dochter lopen als een rode draad door deze zelfreflectie naar werk dat zich vertaalt in schilderijen en in verhalen.

De gelaagdheid zit niet alleen in het werk zelf, maar ook in de manier van maken. De schilderijen worden opgebouwd als collages. De ontwerpen maak ik op de computer waarbij ik het verhaal samenstel uit stukken foto’s en delen van andere schilderijen. Ik veroorloof mij de vrijheid om vanuit de kunsthistorie te citeren en dit te vermengen met het hedendaagse. De gouache geeft de mogelijkheid iedere ondergrond te laten versmelten met de laag die erover heen gebracht wordt. De verhalen zijn collages van gebeurtenissen samengevoegd met muziek en beeld tot een theatersolo over tijdgeest, mentale gezondheid en de zoektocht naar de betekenis.

peterhellemons.com

‍